Suzanne vand er Horst Theater theatermaker Eindhoven nieuws column


Suzanne van der Horst

bekokstooft

Een dag niet gecreëerd 
is een dag niet geleefd


Cabaret!

Created with Sketch.

Daar ging ik dan met mijn try-outs voor mijn cabaret-solo-programma! Wat was het een feest. Donderdag sta ik ermee in Parktheater Eindhoven. Zie ernaar uit! 

Nieuwe solo!

Created with Sketch.

De werktitel is 'Geen dag zonder zorgen'. Die titel staat voor een utopie, want echt zorgeloos leven zit er niet (meer) in. Met kinderen althans.

Een kinderboek!

Created with Sketch.

Samen met Sanne van Winden maak ik een kinderboek. Ik kan er natuurlijk nog niets over verklappen, behalve dat Sanne de boel illustreert en ik het verhaal schrijf. Een droom voor ons beiden die uit mag komen.

Een podcast!

Created with Sketch.

Naar aanleiding van een prachtige onderzoeksweek die ik in oktober '18 als kluizenaar in theater De Nieuwe Vorst in Tilburg doorbracht heb ik een verslag geschreven. Dat verslag zal waarschijnlijk binnenkort als podcast te beluisteren zijn.

Blog

6 mei 2019
Zen

Created with Sketch.

Ik heb iets gevonden om even tot mezelf te komen en alles lekker los te laten. En wat zorgt voor de juiste ontspanning... 
Kun je heel goed in de avond doen, in je eentje. En je hoeft er ook de deur niet voor uit. Wat je wel echt nodig hebt is in goede verbinding staan, dan gaat er eigenlijk een wereld voor je open. Dan kun je je eigen dagelijkse beslommeringen even he-le-maal loslaten. Je kunt in álle seizoenen opgaan en als je een beetje lekker in de flow zit, kun je op een goed moment de intro overslaan. Ik raad je aan om het goed voor te bereiden met kaarsjes, een wierookje en kruidenthee. En een pak chocoladekoekjes. Je maakt het jezelf zo makkelijk mogelijk, dan zucht je een keer goed uit en dan geef je jezelf drie uur lang over aan... Netflix. Oh Netflix. Even helemaal niks, even Netflix. 
Daar staan ze. Keurig op een rij. Alle mogelijke vrouwen die jij had kunnen zijn zonder man. Zonder kinderen. Zonder wallen. En het rijtje daaronder: al de fases met man, met kinderen, met carriere of alles tegelijk. Het feest der herkenning.
Het rijtje daar weer onder: alles hetzelfde, maar dan voor de man. Het rijtje daar weer onder: die blijft bij mij buiten beeld, ik hoef niet verder te scrollen naar beneden. Doe mij die eerste twee regels maar. Beter dan meditatie, Yoga, steentjes of welke alternatieve therapie ook!

Val er ook heel goed bij in slaap overigens.


6 feb 2019
Lachen van het huilen

Created with Sketch.

Vroeger hè, vroeger gebeurde er nog wel eens wat. Dat er dan opeens een man het journaal inliep en van alles riep in een andere taal. Dat we daar allemaal naar zaten te kijken met grote ogen. En dat we het de volgende dag over onze veiligheid hadden en dat we een mening vormden over het optreden van de politie 
Tegenwoordig is dat niet meer, dat soort toestanden. Ik weet ook eigenlijk niet of het journaal nog bestaat, maar we hebben het gezamenlijk toch nergens meer over? Er gebeurt niks meer, er is niks meer dat ons verbindt. Ja, Wifi.
Maar er is echt al lang geen ramp of zo geweest, eentje die voor saamhorigheid zorgt. Dat je ondanks het verschrikkelijk leed ook een warm gevoel erbij krijgt, dat is toch echt al lang geleden? Ja, ok, behalve dan een optreden van Guus Meeuwis. Dan gebeurt er wel wat in Eindhoven.
Dan merk je het ook, dan leeft er iets onder de burger. Ik krijg op zo een moment appjes van onze buren binnen die dan samen met vrienden van ons scheel de camera inkijken van: 'kijk nou eens wanne toeval dah wij hier oe vrienden tegenkomen tussen meer dan 30000 mensen, das toch eng?!'
Dat vind ik heel eng, ja. Dat zowel jullie, als zij daar aanwezig zijn! Hoe hard ik ook probeer Guus op afstand te houden, op zo'n moment komt ‘ie wel heel dichtbij.
En op het moment dat ik zo een foto van mijn buren met mijn vrienden ontvang, via de wifi, dan wordt er toch ook iets van mij gevraagd? Dan wordt van mij gevraagd of ik deze informatie wil bevatten. Dat ten eerste. Ten tweede of ik het wil accepteren, of ik het goed wil vinden dat zij daar aanwezig zijn. Niet letterlijk staat dat in die app 'vind jij het ok dat wij hier zijn?', maar het zenden van zo een app, vraagt iets van mij. Het popt op in mijn telefoon, het wordt van mij verlangt dat ik het bericht open en dat ik het oké vind dat zij daar zijn. Met nog 30000 andere inwoners van Eindhoven en omstreken. Of ik me daar even in kan inleven.
En eigenlijk wordt zelfs van mij verlangt of ik het ook Leuk voor ze kan vinden, dat ze daar allemaal zijn, zo samen. Bij Guus. Dat is de vraag met het sturen van zo een appje. Ze willen dat ik nu iets terug stuur in de vorm van: 'Oh! Wat leuk!' 
Dus ik stuurde zo een smiley terug die huilt van het lachen, om de app te beantwoorden. Maar wat ik ermee bedoelde, was dat ik lachte van het huilen.


1 feb 2019
Nog even over Action hè

Created with Sketch.

Ik kom daar dus alleen als ik iets nodig heb voor één keer gebruik. Verjaardagen bijvoorbeeld. Geef je die kinderen zo een geur-gum mee in de vorm van een aardbei of appel als traktatie. En hoedjes vinden ze hier ook nog steeds de shit en plastic bekers om jezelf van afwas vrij te geven. 

En voor theater biedt de Action ook een uitkomst. Spullen die lekker dramatisch kapot gesmeten kunnen worden. Ook handig voor het repeteren. We halen de volgende dag gewoon nieuw servies om de eettafel scene met conflict nog eens te spelen...
Nee, als we subsidie krijgen gaan we daar heus zuinig mee om.


31 jan 2019
Even over de Action hè

Created with Sketch.

Is tot beste retailer van het jaar benoemt. Is een schitterende titel natuurlijk. Maar we moeten die titel met zijn allen niet misvatten. We moeten niet denken dat Action echt een goede winkel is. Zij krijgen die titel, omdat zij in staat zijn een winkel te ontwerpen, die allemaal spullen verkoopt die je niet ècht nodig hebt. Ze staan niet op je boodschappenlijstje, maar toch loop je met een mand vol naar de kassa. En óf je dan retailer bent!
Maar... We hebben het dan niet over duurzaamheid of winkelinrichting. Of over het personeel dat er werkt of over het materiaalgebruik of over vernuftigheid of over design... Over design gesproken, die spullen zijn allemaal afkomstig uit de jaren '80. Die zijn opgegraven. Ze komen uit een enorme kelder en iemand riep opeens: 'He, jongens! Hier! Hier liggen allemaal spullen! Laten we het verkopen als een soort actie! Actie! Action!' Terwijl diegene die de spullen in zijn kelder had ze toen al wilde verstoppen. Die schaamde zich dood ervoor. Letterlijk. Dus hem konden ze niet meer vragen van: 'Goh, wat wil je met die enorme hoeveelheid spullen in je kelder?'
Een kaarthouder op een dobbelsteentje, een cactus van plastic, niet helemaal afsluitbare diepvriesbakjes, een 23 rings-multomap met een tropisch strand erop, een babyroze fotolijstje in barokke stijl... Allemaal bewijs dat het uit de jaren '80 komt.
En maar kopen, want het zal wel goed zijn, want Action is retailer van het jaar, weten wij veel.
Eenmaal thuis gekomen met je tassen vol valt alles uit elkaar. Of in ieder geval blijft de kaarthouder met een ansichtkaart erin niet staan en blijft het dekseltje van het bakje niet zitten als je de soep erin in de vriezer wilt bewaren. Die groeit gewoon mee omhoog met de ijskristallen. En de multomap vraagt heel veel van je perforator-kunsten. 
Maar ja, om nu terug te gaan met al je spullen, dat doe je niet. Want je mand vol met spullen die je eigenlijk niet nodig hebt, kostte welgeteld €7,20 bij elkaar. Is nog minder dan de benzine om erheen te rijden. 
En zo bleef Action bestaan. Retailer van het jaar, gefeliciteerd.